Słownik 24 pojęć stomatologicznych

Badanie obrazowe 3D dające pełny widok kości szczęki, żuchwy i struktur anatomicznych. Pozwala bezpiecznie zaplanować implantację, oceniając objętość i jakość kości. Standardem są tomografy Sirona ORTHOPHOS XG 3D.

Leczenie kanałów zębowych z wykorzystaniem mikroskopu zabiegowego (np. Carl Zeiss). Wysokie powiększenie pola pracy umożliwia precyzyjne odnalezienie i opracowanie wszystkich kanałów, w tym trudno dostępnych.

Cienka gumowa membrana izolująca leczony ząb od reszty jamy ustnej. Standard w endodoncji - chroni pacjenta przed połknięciem narzędzi, zapewnia suche pole pracy i wyższą skuteczność leczenia.

Ponowne leczenie kanałów zęba, który był wcześniej leczony endodontycznie. Wymagane gdy pojawia się nawracający stan zapalny lub na zdjęciu widać niedoleczone kanały. Wykonywane pod mikroskopem.

Pobranie modelu zębów za pomocą skanera optycznego zamiast tradycyjnej masy wyciskowej. Wygodniejsze dla pacjenta, dokładniejsze, pozwala szybciej wykonać koronę lub licówkę.

Metoda odbudowy pełnego łuku zębowego na 4 implantach. Pozwala wykonać stałą pracę protetyczną nawet u pacjentów z mocno zanikłą kością, bez augmentacji.

Zabieg odbudowy ubytków kostnych z wykorzystaniem materiału kościozastępczego i błony zaporowej. Konieczny gdy objętość kości jest niewystarczająca do bezpiecznego wszczepienia implantu.

Implant z tytanu klasy 4 lub 5 produkowany w certyfikowanym systemie (np. Straumann, Nobel Biocare, Megagen). Charakteryzuje się wysoką jakością obróbki powierzchni i pełną dokumentacją kliniczną.

Wszczepienie implantu bezpośrednio po usunięciu zęba, w tej samej wizycie. Skraca leczenie i pozwala uniknąć zaniku kości. Wymaga dobrej jakości tkanki kostnej.

Proces biologicznego zrastania się tytanowego implantu z kością szczęki lub żuchwy. Trwa typowo 3-6 miesięcy. Po tym czasie implant staje się trwałą podporą dla korony protetycznej.

Metoda redukcji lęku i napięcia podczas zabiegów stomatologicznych. Pacjent oddycha mieszaniną podtlenku azotu i tlenu - pozostaje przytomny, ale rozluźniony. Po zabiegu sedacja ustępuje w 5-10 min.

Zabieg odbudowy kości w bocznym odcinku szczęki, polegający na podniesieniu błony śluzowej zatoki i wprowadzeniu materiału kościozastępczego. Umożliwia wszczepienie implantu mimo zaniku kości.

Zabieg wypełnienia świeżego zębodołu materiałem kościozastępczym bezpośrednio po ekstrakcji. Zapobiega zanikowi kości i ułatwia późniejszą implantację, zwykle po 3-4 miesiącach.

Mechaniczne unieruchomienie implantu w kości bezpośrednio po wszczepieniu, przed rozpoczęciem osseointegracji. Mierzona w N/cm (zwykle 30-50 N/cm). Wysoka stabilizacja pierwotna umożliwia immediate-load.

Korona protetyczna wykonana w całości z ceramiki (e.max) lub na podbudowie cyrkonowej. Charakteryzuje się najlepszą estetyką - przezierność i kolor zbliżony do naturalnego zęba.

Korona z porcelany na metalowej podbudowie (typowo stop chromokobaltowy). Tańsza alternatywa wobec koron pełnoceramicznych. Wytrzymała, ale mniej estetyczna - może powodować szarą obwódkę przy dziąśle.

Stałe uzupełnienie protetyczne odbudowujące brak zęba poprzez oparcie się na dwóch sąsiednich zębach (filarach), które wymagają oszlifowania. Alternatywa dla implantu - tańsza, ale wpływa na zdrowe zęby.